لقمان حکیم در زمان جوانی کارگر یک فردی بود که این فرد از طرفی گناه می کرد و گناه کار بود و از طرفی هم امید داشت که به بهشت بره.
زمان کاشت گندم رسیده بود. اون فرد به لقمان گفت که در زمینی که دارن گندم بکاره.
لقمان رفت و بجای گندم، جو کاشت.
مدتی گذشت و زمان برداشت محصول فرا رسید. اون فرد به لقمان گفت برو از محصولی که کاشتی برام بیار تا ببینم چه کردی؟
لقمان رفت و محصول رو آورد. اون فرد وقتی دید که لقمان بجای گندم، جو کاشته، عصبانی شد و به لقمان گفت مگر من به تو نگفتم گندم بکار؟ برای چه جو کاشته ای؟
لقمان حکیم به اون فرد گفت من دیدم شما هم گناه می کنی و هم امید رفتن به بهشت رو داری. من هم با خودم گفتم که جو بکارم شاید به جای جو، گندم برداشت کنم!!!
اینه که ماها هر چی بکاریم همون رو برداشت می کنیم. اگر گندم بکاریم همون گندم رو هم برداشت می کنیم و اگر هم جو بکاریم همون جو رو برداشت می کنیم و هیچ وقت نمی تونیم جو بکاریم و گندم برداشت کنیم.

نوشته شده توسط هادی ایرانی در جمعه دهم مهر 1388 ساعت 23:33 موضوع | لینک ثابت

به نام آنکه هر چه داریم از اوست

فرا رسیدن ماه مبارک رمضان رو به همه شما عزیزان تبریک عرض می کنم و از همتون تقاضای دعای خیر دارم.

در پناه حضرت حق

یا علی

نوشته شده توسط هادی ایرانی در شنبه سی و یکم مرداد 1388 ساعت 15:53 موضوع | لینک ثابت

باسمه تعالی

ولادت حضرت علی (ع):

صبح روز چهارم، ناگهان دیوار کعبه از مکان قبلی شکاف برداشته، و فاطمه بنت اسد (س) با فرزندش از آن خارج شدند. قبل از سوال کسی فاطمه (س) از بعضی وقایع داخل کعبه خبر داد و از عظمت آن مولود و غذاهای بهشتی و اینکه نام آن حضرت به ندای آسمانی علی (ع) است.

ابوطالب (ع) و پیامبر (ص) پیش آمدند. حضرت علی (ع) فرمودند: «السلام علیک یا ابه و رحمه الله و برکاته». ابوطالب فرمودند:«و علیک السلام یا بنی و رحمه الله و برکاته» و آن حضرت را در آغوش گرفت. حضرت چشمان خود را به صورت پیامبر باز کرد و فرمود: «السلام علیک یا ابه و رحمه الله و برکاته مرا در آغوش بگیر» پیامبر پاسخ سلامش را داد و او را بوسید. آنگاه امیرالمومنین (ع) دست را در گوش نهاد و اذان و اقامه فرمود و به یگانگی خداوند و نبوت پیامبر (ص) شهادت داد. سپس از پیامبر (ص) برای قرائت کتب آسمانی اجازه خواست. بعد از اجازه پیامبر، آنچه در صحوف حضرت آدم و نوح و ابراهیم و موسی و عیسی (ع) بود قرائت فرمود. سپس شروع به قرائت قرآن نمود که هنوز نازل نشده بود. آن حضرت سوره مبارکه مومنون را آغاز کرد: «قد افلح المومنون ...» سپس در حالتی که آن حضرت در آغوش رسول الله بود به خانه ابوطالب (ع) بازگشتند. فاطمه بنت اسد (س) می فرماید: «هنگامی که از کعبه خارج شدم و فرزند را نزد پیامبر (ص) گذاشتم آن حضرت با زبان مبارک دهان علی (ع) را باز کرد و او را با دهان مبارک تحنیک کرد و اذان را در گوش راست و اقامه را در گوش چپ آن حضرت گفت و فرمود: این مولودی است که بر فطرت به دنیا آمده است.»

مهر حیدر در تن و جان من است            مهر حیدر دین و ایمان من است

مهر حیدر کار صد موسی کند                مهر حیدر مرده را عیسی کند

مهر حیدر روح را کامل کند                    مهر حیدر بحر را ساحل کند

مهر حیدر گوهری بس قیمتی است        دُرّ اَتمَمتُ علیکم نعمتی است

میلاد با سعادت مولی الموحدین حضرت امیرالمومنین (ع) رو به پیشگاه مقدس صاحب الزمان (عج) و تمام شیعیان و محبین آن حضرت تبریک عرض می نماییم.

نوشته شده توسط هادی ایرانی در دوشنبه پانزدهم تیر 1388 ساعت 3:1 موضوع | لینک ثابت

باسمه تعالی

ولادت امام جواد (ع):

47 سال از سن امام رضا (ع) گذشته بود و آن حضرت هنوز اولادی نداشتند. همین امر باعث شده بود تا گروه منحرف «واقفیه» امامت امام رضا (ع) را انکار کنند.

ولادت با سعادت امام جواد (ع) خط بطلانی بود بر گستاخی ها و وسوسه انگیزی های واقفیه. پس از ولادت جواد الائمه (ع) امام رضا (ع) بارها و بارها فرمود: «این مولودی است که در اسلام مانند او نیامده و برای شیعیان ما پر برکت تر از او زاده نشده است.»

امام جواد (ع) مظهر جود و احسان و سخاوت الهی است و توسل به ساحت پاکش برای توسعه روزی، رفع گرفتاری های مادی، ادای دین و طلب فرزند بسیار موثر و مجری است.

ای تو در حتم، آیت جود و سخا جواد!

بر تو سلام، ای همه مهر و وفا جواد!

ای نام دلربای تو، داروی دردها !

حرزت مدال بازوی اهل دعا جواد !

میلاد با سعادت حضرت جواد الائمه (ع) پاره تن حضرت علی بن موسی الرضا (ع) رو پیشگاه مقدس حضرت ولی عصر (ارواحنا فدا) و همچنین شیعیان و محبین آن حضرت تبریک عرض می نمایم.

نوشته شده توسط هادی ایرانی در جمعه دوازدهم تیر 1388 ساعت 6:6 موضوع | لینک ثابت

باسمه تعالی

ولادت حضرت علی اصغر (ع) :

ولادت با سعادت حضرت باب الحوائج علی اصغر (ع) در این روز واقع شده است. با در نظر گرفتن شش ماهگی در روز شهادت، ولادت مطابق امروز می شود. بعضی هم ولادت را در روز 8 یا 9 ثبت کرده اند.

نام شریف آن حضرت عبدالله مشهور به علی اصغر است. لقب شریفش باب الحوائج، رضیع، مذبوح من الاذن الی الاذن است. پدر بزرگوارش امام حسین (ع) و مادر والا مقامش حضرت رباب (س) دختر امرء القیس کلبی است.

قاتل آن حضرت، حرمله بن کامل اسدی ملعون است که قلب امام حسین (ع) و اهل بیت و شیعیان، بلکه هر  شنونده این مصیبت را سوزاند.

میلاد با سعادت آن حضرت را خدمت حضرت ولی عصر (عج) و تمامی محبین آن حضرت تبریک عرض می نمایم.

نوشته شده توسط هادی ایرانی در پنجشنبه یازدهم تیر 1388 ساعت 18:26 موضوع | لینک ثابت

شهادت امام هادی (ع):

شهادت امام علی النقی (ع) در سال 254 هجری بنابر مشهور در سن 41 سالگی بوده است. مرحوم کلینی شهادت آن حضرت را در 26 جمادی الآخر نقل فرموده است. مشهور این است که آن حضرت 6 یا 8 سال و 5 ماه داشت که پدر بزرگوار ایشان جوادالائمه (ع) به شهادت رسید، و آن حضرت به منصب کبرای امامت و خلافت عظمی رسیدند، و مدت امامت آن وجود شریف 33 سال بود. ایام حیات امام هادی (ع) مصادف بود با خلافت بناحق مأمون، معتصم، واثق، متوکل، منتصر، مستعین،معتز؛ و آخر الامر معتز آن حضرت را با زهر شهید کرد.

مدت عمر مبارک آن حضرت 41 سال و چند ماه بود. 13 سال در مدینه اقامت فرمودند و بقیه ایام امامت خویش را به اجبار متوکل در سامرا بودند.

حاکم مدینه به متوکل نوشت اگر تو را به مکه و مدینه حاجتی است علی بن محمد (ع) را از این دیار بیرون ببر که همه را مطیع خود ساخته است. در مدینه اسباب اذیت و اضرار به آن حضرت را به دستور متوکل زیاد کردند، تا زمانی که آن حضرت را به سامرا بردند و جسارتها کردند، تا اینکه معتز آن حضرت را شهید کرد.

امام عسکری (ع) غسل و کفن و نماز بر آن حضرت را انجام داد، و بعداً در ظاهر این امورات توسط دیگران انجام شد و ایشان را در منزل خود در مکان فعلی حرم مطهر دفن نمودند.

شهادت امام هادی (ع) را خدمت امام عصر (عج) و شیعیان و محبین آن حضرت تسلیت عرض می نمایم.

ای آنکه بود هادی دین نام ترا               خون گشت دل از گردش ایام ترا

فریاد زمعتز که پس از آنهمه ظلم           با زهر جفا کشت سرانجام ترا

نوشته شده توسط هادی ایرانی در پنجشنبه چهارم تیر 1388 ساعت 15:16 موضوع | لینک ثابت

به نام حق

سلام

من هیچ وقت دوست نداشتم که از خودم تو وبلاگ چیزی بنویسم اما این بار مجبورم.

یه وقت به کسی بر نخورره منظورم این نیست که کسی که از خودش مینویسه کار بدی داره میکنه شایدم خوب باشه اما من اینجوری نیستم.

همونطور که عنوان مطلب رو مشاهده کردید من اومدم که خداحافظی کنم و برم سراغ کارای دیگه که دارم. راستش احساس میکنم کارای مهم دیگه ای هست که از اینها مهم تره.

برای این کاری که میخوام بکنم خیلی فکر کردم که آخر هم به این نتیجه رسیدم که باید با دنیای وبلاگ و حتی دوستان خدا حافظی کنم .

راستش وبلاگ فکرمو زیاد مشغول کرده و وابستگیم بهش زیاد شده بود و من هم به خاطر اینکه از این وابستگی بیرون بیام گفتم که این کار رو بکنم و از جهات دیگه هم داشتم ضربه میخوردم که فکر میکنم به صلاحم هستش که این کار رو بکنم.

از اونجایی که باید گذاشت و گذشت و از اونجایی که

هرگز نبری راه به سر منزل مقصود          تا مرحله پیما نشوی وادی «لا» را

منم به خودم نه گفتم و میخوام که برم.

البته شاید اومدم ولی بعید که دیگه تو این وبلاگ کار بکنم.

از همه دوستان هم تشکر میکنم که منو همراهی کردن و تو بعضی کارها کمک کردن و همچنین معذرت میخوام اگر تو این مدت کسی رو ناراحت کردم.فقط اگر هم کسی ناراحت شده  بدونه که بنده هیچ منظوری نداشتم و انشاالله که قصدم کمک بوده .تو این چند مدت با خیلی ها آشنا شدم و تجربه های زیادی کسب کردم.الآن که دارم این مطلب رو مینویسم یاد بعضی از دوستان افتادم و یاد روزهایی که با هم بودیم افتادم. اما چه کنم که باید برم. از همه دوستان میخوام که منو حلال کنن.

‌میلاد با سعادت حضرت زینب کبری (ع) رو هم خدمت حضرت ولی عصر و شما دوستان عزیز تبریک عرض میکنم .

التماس دعا

یا علی

العبد هادی ایرانی

نوشته شده توسط هادی ایرانی در چهارشنبه نهم اردیبهشت 1388 ساعت 15:51 موضوع | لینک ثابت

باسمه تعالی

وفات حضرت فاطمه معصومه (س):

کاروان نور، به شهر ساوه رسید. دشمنان اهل بیت در ساوه، به همراه ماموران مخفی که خود را به ساوه رسانده بودند، ناگاه به کاروان فاطمه معصومه (س) حمله ور شدند و پس از جنگی سخت همه برادران و برادر زادگان آن حضرت را به شهادت رساندند. حضرت معصومه (س) بر اثر این فاجعه که به شهادت 23 تن از عزیزان آن حضرت انجامید، و همچنین بر اثر مسمومیت، به شدت بیمار شدند. راهی قم گردید. کریمه اهل بیت، در قم 17 روز در خانه موسی بن خزرج اقامت گزید و در حال بیماری به عبادت پرداخت و سرانجام روز 10 ربیع الثانی رحلت نمود.

محل اقامت و عبادت عالمه آل عبا و محدثه آل طاها هم اکنون در میدان میر قم به «مدریه ستیه یا مدرسه خانوم» موسوم گردیده و به «بیت النور» شهرت یافته است.

وفات کریمه اهل بیت حضرت فاطمه معصومه (س) را خدمت امام رضا (ع) و خدمت امام زمان (عج) و تمام محبین آن حضرت تسلیت عرض می کنم.

نوشته شده توسط هادی ایرانی در دوشنبه هفدهم فروردین 1388 ساعت 16:13 موضوع | لینک ثابت

باسمه تعالی

ولادت امام حسن عسکری (ع):

در این روز امام حسن عسکری (ع) در سال 232 هجری جهان را به قدوم خود منور فرمودند. و به روایت مصباح، تقویم المحسنین، اختیارات و دروس شهید ولادت حضرت در چهارم این ماه بوده است. اقوال دیگری نیز در ولادت آن حضرت وجود دارد که عبارتند از 27 ذی الحجه، 10 ربیع الثانی.

پدر آن حضرت امام هادی (ع) و مادر محترمه اش بانویی است که نامش حدیث یا حدیثه یا سوسن یا سلیل است. محل ولادت حضرت مدینه و مشهورترین القاب ایشان زکی، تقی و کنیه حضرتش ابومحمد است.

آن حضرت را برای زیر نر داشتن و کنترل رفت و آمدها، در محل سکونت سپاهیان ترک تبار دربار عباسی مسکن داده بودند؛ و از همین جاست که به آن حضرت «عسکری» می گویند.

میلاد با سعادت امام حسن عسکری (ع) را به پیشگاه مقدس امام زمان (عج) و همه محبین آن حضرت تبریک عرض می کنم.

خورشید سپهر رهبری پیدا شد               احیاگر فقه جعفری پیدا شد

تبریک به مهدی که به عالم امشب          رخسار امام عسکری پیدا شد

نوشته شده توسط هادی ایرانی در شنبه پانزدهم فروردین 1388 ساعت 16:23 موضوع یا ابا صالح المهدی | لینک ثابت

باسمه تعالی

عید نوروز

پیامبر خدا (ص): اگر می توانید هر روز را نوروز کنید، یعنی در راه خدا به یکدیگر هدیه بدهید و با یکدیگر پیوند داشته باشید.

امام علی (ع): هر روزی که در آن خداوند نافرمانی نشود، عید است.

امام صادق (ع): نوروز روزی است که قائم ما اهل بیت ظهور خواهد کرد.

امام صادق (ع): هر روز ما نوروز است.

بنده حقیر این عید رو به پیشگاه مقدس حضرت صاحب الامر حضرت مهدی (عج) و به تمامی دوستان و آشنایان تبریک عرض میکنم و از حضرت حق میخواهم که این سال، سال فرج مولایمان باشد و همچنین از خداوند خواهانم که این سال، سال پربرکت و پرتلاشی برای همه عزیزان باشد.

یا علی

نوشته شده توسط هادی ایرانی در جمعه سی ام اسفند 1387 ساعت 7:31 موضوع | لینک ثابت

باسمه تعالی

ولادت پیامبر مکرم اسلام(ص):

به اتفاق علمای شیعه، در این روز هنگام فجر روز جمعه در مکه معظمه ولادت با سعادت حضرت سید الانبیاء محمد مصطفی (ص) واقع شده است. ولادت آن حضرت با سلطنت انوشیروان مقارن بود و در آن سال اصحاب فیل هلاک شدند. هنگام ولادت، نور از پیشانی آن حضرت لامع بود و بوی مشک از ایشان ساطع می گشت. نوری در آن شب از طرف حجاز ساطع شد و در تمام عالم منتشر گردید. تخت پادشاهان سرنگون شد، و همه آنها در آن روز لال بودند و نمی توانستند سخن بگویند.

معجزات ولادت حضرت:

در روز ولادت آن حضرت هر بتی که در هر جای عالم بود به رو در افتاد و چهارده کنگره از ایوان کسری فرو ریخت. دریاچه ساوه که آن را می پرستیدند خشک و بدل به نمکزار شد. در وادی ساوه که سال ها بود کسی آب در آن ندیده بود آب جاری شد. آتشکده فارس که هزار سال خاموش نشده بود در شب ولادت آن حضرت خاموش شد. علم کاهنان و سحر ساحران باطل گردید، و طاق کسری از میان به دو نیم شد که تا امروز نمایان است هنگام ولادت آن حضرت این ندا از آسمان شنیده شد:

«جاء الحق و زهق الباطل، انّ الباطل کان زهوقا»

ولادت امام صادق (ع):

در 17 ربیع الاول سال 83 هجری ولادت با سعادت امام جعفر صادق (ع) در مدینه منوره اتفاق افتاده است. نام مبارک آن حضرت جعفر و کنیه شریفش ابو عبدالله و لقب نورانی حضرت صادق است. پدر بزرگوارشان امام محمد باقر (ع) و مادر گرامی آن حضرت جناب ام فروه است.، که امام صادق (ع) درباره ایشان می فرمایند: «مادرم از بانوان پرهیزکار و با ایمان و نیکوکار بود.» امام صادق (ع) هفت پسر و سه دختر داشتند که عبارتند از : امام موسی کاظم (ع)، اسماعیل، عبدالله، محمد دیباج، اسحاق، علی عریضی، عباس، ام فروه، اسماء و فاطمه.

میلاد با سعادت نبی مکرم اسلام حضرت محمد مصطفی (ص) و امام جعفر صادق (ع) رو خدمت حضرت ولی عصر (عج) و تمام محبین این دو بزرگوار تبریک عرض می کنم.

نوشته شده توسط هادی ایرانی در شنبه بیست و چهارم اسفند 1387 ساعت 21:7 موضوع | لینک ثابت

باسمه تعالی

اربعین حسینی

از جمله های نشانه های اهل ایمان، زیارت امام حسین (ع) در روز اربعین است. در چنین روزی بزرگ صحابی پیامبر (ص) جابر بن عبدالله انصاری، به همراه جناب عطیه که از علما و مفسران قرآن بود، برای زیارت قبر اباعبدالله الحسین (ع) خود را به کربلا رساند. جابر بالای قبر اباعبدالله (ع) صدا زد: «یا حسین! حبیب لا یجیب حبیبه! آیا دوست جواب دوستش را نمی دهد؟» آنگاه گفت: «انی لک بالجواب ... و فرق بین بدنک و رأسک؛ چگونه انتظار جواب از تو می رود، در حالی که بین بدن و سرت فاصله افتاده است؟!».

در همین احوال، کاروان اهل بیت (ع) به کربلا و قتلگاه شهیدان رسیدند. حضرت زینب (س) از شدت مصیبت گریبان پاره کرد و با صدایی جانکاه ناله سر داد: «وا أخاه! واحسیناه! وا حبیب رسول الله! وابن مکه و منی! وابن فاطمه الزهراء! وابن علی المرتضی!» و آنقدر ناله زد تا در کنار قبر بیهوش به زمن افتاد. سکینه گریه شدیدی سر داد و فاطمه، دیگر دختر امام حسین (ع) از شدت گریه و اندوه غش کرد.

رباب، همسر با وفای امام حسین (ع)، شب و روز در زیر آفتاب گرم کربلا گریه می کرد و زیر سایه نمی رفت و ناله سر می داد: «امام و همسرم را زیر آفتاب داغ کشتند».

اربعین حضرت اباعبدالله الحسین (ع) رو به پیشگاه مقدس آقا امام زمان (عج) و همه شیعیان و محبین آن حضرت تسلیت عرض می نمایم.

نوشته شده توسط هادی ایرانی در یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1387 ساعت 22:58 موضوع | لینک ثابت

بسمه تعالی

ولادت امام کاظم (ع)

بنابر مشهور در این روز (یکشنبه) به سال 128 هجری در ابواء بین مکه و مدینه حضرت موسی بن جعفر (ع) به دنیا آمدند. پدر والا مقام آن حضرت امام صادق (ع) و مادر ایشان حمیده المصفاه می باشند.

مشهور ترین لقب های آن حضرت صالح، صابر، امین و کاظم و مشهورترین کنیه آن حضرت ابولحسن است. اگرچه امیر المومنین (ع) به ابوالحسن اول، و از امام رضا(ع) به ابوالحسن ثانی و از حضرت هادی (ع) به ابوالحسن ثالث تعبیر می کنند. البته گاهی به خاطر تقیه از آن حضرت به عنوان عبد صالح، فقیه، عالم نیز تعبیر کرده اند.

*امام کاظم (ع): زیان کار کسی است که ساعتی از عمرش را زیان کرده باشد.

*امام کاظم (ع): آن که ناداری حیرانش کند، توانگری سرمستش کند.

*امام کاظم (ع): هیچ گاه دو تن به هم دشنام ندادند جز آن که بالاتر به مرتبه فروتر سقوط کرد.

*امام کاظم (ع): جهاد زن خوب شوهرداری کردن است.

*امام کاظم (ع): حق را بگو، اگرچه نابودی تو در آن باشد، زیرا نجات تو در همان است.

*امام کاظم (ع): خردمند دروغ نمی گوید، اگرچه میل او در آن باشد.

*امام کاظم (ع): کسی که دو روزش با هم برابر باشد، زیان کار است. کسی که امروزش از دیروزش بد تر باشد، از رحمت خدا به دور است. کسی که رشد و بالندگی در خود نیابد، به سوی کاستی ها می رود و آن که در راه کاستی و نقصان گام بردارد مرگ برایش از زندگی بهتر است.

*امام کاظم (ع): مال حرام افزون نمی گردد و اگر هم افزون گردد برکت نمی یابد.

میلاد با سعادت حضرت موسی بن جعفر  (ع) رو خدمت حضرت ولی عصر (عج) و شیفتگان آن حضرت تبریک میگویم.

نوشته شده توسط هادی ایرانی در سه شنبه پانزدهم بهمن 1387 ساعت 22:15 موضوع | لینک ثابت

باسمه تعالی

اعمال ماه محرم

بدان که این ماه، ماه حزن اهل بیت و شیعیان ایشان است و از حضرت رضا (ع) روایت است که چون ماه محرم داخل می شد پدرم کسی را خندان نمی دید و اندوه و حزن پیوسته بر او غالب می شد تا روز دهم چون روز عاشورا می شد آن روز، روز مصیبت و حزن و گریه او بود و می فرمود روزی است که حسین (ع) شهید شده است.

شیخ طوسی (ره) فرموده که مستحب است روزه دهه اول محرم ولکن روز عاشورا امساک نماید از طعام و شراب تا بعد از عصر آن وقت به قدر کمی تربت تناول نماید و سید روایت کرده فضیلت روزه تمام ماه را، و آنکه روزه او نگه می دارد صائم آن را از هر گناهی.

روز دهم:

روز شهادت اباعبدالله الحسین (ع) و روز مصیبت و حزن ائمه اطهار (ع) و شیعیان ایشان است و شایسته است که شیعیان در این روز مشغول کاری از کارهای دنیا نگردند و از برای خانه خود چیزی ذخیره نکنند و مشغول گریه و نوحه و مصیبت باشند و تعزیت حضرت امام حسین (ع) را اقامه نمایند و به ماتم اشتغال نمایند به نحوی که در ماتم عزیزترین اولاد و اقارب خود اشتغال می نمایند و زیارت کنند آن حضرت را به زیارت عاشورا و سعی کنند در نفرین و لعن بر قاتلان آن حضرت و یکدیگر را تعزیت گویند در مصیبت آن جناب و بگویند: «اَعظَمَ اللهُ اُجُورَنا بِمُصابُنا بُالحُسَینِ عَلَیهِ السَّلامُ وَ جَعَلنا و اِیّاکُم مِنَ الطّالِبینَ بِثارِهِ مَعَ وَلِیِّهِ الاِمامِ المَهدیِّ مِن آلِ مُحَمَّدٍ عَلَیهِمُ السَّلامُ».

* روزه داری در روز اول محرم، که ابتدای سال قمری است، و نیز روزه داری در دهه اول این ماه غیر از روز عاشورا مستحب است.

فرارسیدن ماه محرم و عزای حسینی رو به خدمت امام زمان (عج) و تمام شیعیان و محبین حضرت اباعبدالله تسلیت میگم.

نوشته شده توسط هادی ایرانی در شنبه هفتم دی 1387 ساعت 11:11 موضوع | لینک ثابت

باسمه تعالی

ولادت امام رضا (ع):

مارا به گوشه حرم خود مقیم کن!     مهمان مهربانی است کریم کن!

دربانی حرم تو آرزوی ماست            ما را عصا به دست بخواه و کلیم کن!

در فضیلت زیارت امام رضا(ع) و شرافت زایران آن بزرگوار، احادیث شگفت انگیز و شور انگیز از رسول خدا (ص) و اهل بیت عصمت و طهارت صادر شده که در بر دارنده فضایلی بی کران است که اینک خلاصه ای از آن را از نظر می گذرانیم؛ 1. برآورده شدن حاجات، 2. رفع شدن غم و اندوه، 3. آمرزش تمام گناهان، 4. فضیلتی چون زیارت خدا، 5. فضیلتی چون زیارت رسول خدا (ص) ، 6. ثواب هزار حج واجب ، 7. حج عمره مقبول، 8. ثواب هزار شهید، 9. ثواب هزار صدیق، 10. مقام رفاقت و هم نشینی با ائمه اطهار (ع)، 11. ثوابی بالاتر از زیارت امام حسین (ع)، 12. فریاد رسی امام رضا (ع) در مواطن سه گانه و ...

امام رضا (ع) فرمودند:

«هر کس از راه دور به زیارت من بیاید، روز قیامت در سه جایگاه نزد او می آیم تا او را از هراس آنها نجات دهم:

1. ان گاه که نامه های اعمال از راست و چپ به پرواز در آیند، 2. به هنگام عبور از پل صراط، 3. به هنگام سنجیدن کردارهای نیک و بد»

                                                    (عیون اخبار الرضا علیه السلام، ج2/ ص255) 

میلاد با سعادت حضرت ثامن الحجج آقا علی بن موسی الرضا (ع) رو به پیشگاه مقدس حضرت صاحب الزمان (عج) و همه محبین آن حضرت تبریک عرض میکنم.

نوشته شده توسط هادی ایرانی در یکشنبه نوزدهم آبان 1387 ساعت 12:46 موضوع | لینک ثابت

شهادت امیر المؤمنین^(ع)

امام المتقین، امیر المؤمنین^(ع) در شب بیست و یکم ماه رمضان مقارن طلوع فجر به شهادت رسید، در خالی که از سن مبارک حضرتش 63 سال گذشته بود. در بیستم ماه رمضان اثرات سم در پاهای مبارک امیر المؤمنین^(ع) ظاهر شد و پاهای مبارک ورم کرد. در شب بیست و یکم اثر زهر بر بدن مبارک امیر المؤمنین^(ع) بسیار شد. حضرت فرزندان و اهل بیت خود را جمع کرد و با آنها وداع نمود و وصیت‌های خود را فرمود. در آن شب هر چه خوردنی و آشامیدنی آوردند تناول نفرمودند، و لب‌های مبارکش به ذکر خدا حرکت می‌کرد، و مانند مروارید عرق از پیشانی نازنینش می‌ریخت و با دست مبارک خود آن را برطرف می‌کرد.

به امام مجتبی^(ع) فرمود : تو را به برادرت حسین^(ع) وصیت می‌کنم. به فرزندان دیگر که از فاطمه زهرا^(س) نبودند، فرمود : شما را وصیت می‌کنم به اطاعت از حسن و حسین. سپس فرمودند: «خداوند شما را صبر نیکو کرامت فرماید. امشب از میان شما می‌روم و به حبیب خود محمد مصطفی^(ص) ملحق می‌شوم چنانچه مرا وعده داده است». صدای گریه از اهل بیت بلند شد. آنگاه دستوراتی در مورد غسل، کفن، نماز و محل دفن به امام مجتبی^(ع) فرمودند و با امام حسین^(ع) و حضرت زینب^(س) کلماتی از کربلا فرمودند.

بعد از وداع با همگان دست و پای مبارک را به طرف قبله کشیدند و فرموند: «اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له و اشهد ان محمد عبده و رسوله» و چشمان مبارک را بستند و بهشت را به قدوم خویش مبارک فرمودند.

امام علی ^{(علیه السلام)} فرمودند :

«گریستن از ترس خدا کلید رحمت است»                        میزان الحمة ، ج1 ، ص536

شهادت جانگداز مولی الموحدین حضرت امیرالمومنین علی (ع) رو به پیشگاه مقدس حضرت ولی عصر (عج) و تمامی شیعیان و محبین آن حضرت تسلیت عرض می نمایم.

نوشته شده توسط هادی ایرانی در شنبه سی ام شهریور 1387 ساعت 23:6 موضوع | لینک ثابت

باسمه تعالی

میلاد امام حسن مجتبی (ع)

نخستین میوه پیوند فرخنده امیرالمومنین (ع) و حضرت فاطمه (س) در شب نیمه ماه رمضان سال 3 هجری قمری در شهر مدینه به ثمر نشست. القاب آن حضرت عبارتند از: سید، سبط، امین، حجت، بر، تقی، زکی، مجتبی، زاهد، سخی و کریم. آن حضرت در خلقت، سیرت و شرافت، شبیه ترین مردم به رسول خدا (ص) بوده و از این جهت شباهت تامی به امام زمان روحی فداه داشته است. چرا که رسول خدا (ص) درباره مهدی موعود (عج) فرمود: «مهدی، شبیه ترین مردم به من از نظر شکل و شمایل و اخلاق و رفتار است». از این رو محبت و عشق ورزی به امام حسن مجتبی (ع) در حقیقت محبت به تمام خوبی ها و مکارم اخلاقی و عشق ورزی به تمام خوبان عالم که سرسله آنها رسول خدا (ص) و خاتمه بخش ایشان امام زمان (عج) است، محسوب می شود.

آن بزرگوار، تا 7 سالگی در دامن پیامبر رشد و تربیت یافت. پس از پیامبر، تا 30 سال یار و همراه پدر بود و بعد از شهادت امیرالمومنین (ع)، به مدت 10 سال امر خطیر ولایت و امامت را عهده دار گشت و سرانجام در سن 48 سالگی به درجه رفیع شهادت رسید.

میلاد با سعادت شبه پیامبر، کریم اهل بیت، حضرت امام حسن مجتبی (ع) را به پیشگاه مقدس آقا امام زمان (عج) و همه شیعیان و محبین آن حضرت تبریک عرض مینمایم.

نوشته شده توسط هادی ایرانی در دوشنبه بیست و پنجم شهریور 1387 ساعت 14:20 موضوع یا ابا صالح المهدی | لینک ثابت

باسمه تعالی

رحلت حضرت خدیجه (س)

آن حضرت اولین زنی است که پیامبر (ص) را تصدیق نمود، و اول زنی است که در مکه با رسول خدا (ص) نماز جماعت خواند،و اول زنی است که ایمان خود را در مکه در میان مشرکین اظهار نمود، و اول زنی است که در مقابل دشمن از رسول خدا (ص) دفاع نمود و تمام اموال خود را به پیامبر (ص) بخشید، و اول زنی است که ایمانش با قبول ولایت امیرالمومنین به درجه کمال رسید.

روزی پیامبر(ص) خدیجه(س) را خواست و در کنار خود نشانید و فرمود: این جبرئیل است و می گوید: برای اسلام شروطی است که عبارتند از: اقرار به یگانگی خداوند متعال، اقرار به رسالت رسولان، اقرار به معاد و اصول این شریعت و احکام آن، اطاعت از اولی الامر و ائمه طاهرین از فرزندان او یکی بعد از دیگری با برائت از دشمنان ایشان.

خدیجه (س) به همه آنها اقرار نمود و ائمه طاهرین به خصوص امیرالمومنین (ع) را تصدیق کرد. پیامبر (ص) فرمود: «هو مولاک و مولی المومنین و امامهم بعدی»: یعنی قبول ولایت امیرالمومنین (ع) عهد مؤکد گرفت. سپس رسول خدا یک یک از اصول دین و فروع دین را بیان فرمود.

رحلت حضرت خدیجه کبری (س) را بر همگان تسلیت عرض می نمایم.

نوشته شده توسط هادی ایرانی در پنجشنبه بیست و یکم شهریور 1387 ساعت 12:16 موضوع | لینک ثابت

باسمه تعالی

علت غیبت امام زمان (عج) چیست؟

پاسخ: پیش از پرداختن به اسباب و علل غیبت امام مهدی (عج)، لازم به ذکر است: از روایات چنین استفاده می شود که علت و فلسفه واقعی غیبت آن امام بر بشر پوشیده است، و جز خدا و پیشوایان معصوم علیهم السلام کسی نسبت به آن اطلاع کافی و کامل ندارد.چنانکه عبدالله بن فضل هاشمی روایت کرده است که از حضرت صادق (ع) شنیدم می فرمود: «صاحب الامر غیبتی دارد که ناچار از آن است، به طوری که اهل باطل در آن تردید می کنند.

عرض کردم: یابن رسول الله! چرا غیبت می کند؟ فرمود: به علتی که به ما اجازه نداده اند آشکار سازیم. عرض کردم: چه حکمتی در غیبت اوست؟ فرمود: همان حکمتی که در غیبت سفیران و حجت های پیش از او بوده است، حکمت غیبت قائم ظاهر نمی شود مگر بعد از آمدن خود او، چنان که حکمت سوراخ کردن کشتی توسط خضر و کشتن آن بچه و تعمیر دیوار، برای حضرت موسی (ع) ظاهر نگشت، مگر موقعی که خواستند از هم جدا شوند».

این روایت و روایات دیگر مثل این، اشاره دارد که علت واقعی غیبت حضرت را نمی توان گفت و هر سبب و علتی که بیان می گردد، هر چند می تواند علت باشد، اما علت حقیقی نیست.

اما بعضی از علل غیبت حضرتش را که می توان با استناد به روایات ذکر نمود، بدین ترتیب می باشند:

1. امتحان و آزمایش: غیبت آن حضرت سبب می شود تا نفاق پنهان عده ای آشکار شود و ایمان حقیقی محبان و شیعیان واقعی امام (ع) در کوره ولایت امام غایب (عج) از نا خالصی ها و دورویی ها و سست مایه ها جدا و پاک شود، و در یک کلام مومن از منافق معلوم گردد.

جعفر جعفی گوید: به امام باقر (ع) عرض کردم: فرج شما کی خواهد رسید؟ فرمود: هیهات! فرج، نخواهد رسید تا شما غربال شوید (و سه بار تکرار کرد) و افراد آلوده بروند و افرار پاک و مخلص باقی بمانند.» و نیز موسی بن جعفر (ع) فرمود: «هنگامی که پنجمین فرزند امام هفتم غایب شد، مواظب دین خویش باشید، تا مبادا کسی شما را از دین خارج کند! ای پسرک من! برای صاحب الامر به ناچار غیبتی خواهد بود، به طوری که عده ای از مومنین از عقیده خود برمی گردند، همانا خدا به وسیله غیبت، بندگانش را امتحان می نماید».

2. بیعت نکردن با ستمکاران: در روایات متعددی، یکی از علل غیبت امام (ع)عدم بیعت با کسی، بیان شده است. حسن بن فضّال می گوید: علی بن موسی الرّضا (ع) فرمود: گویا شیعیانم را می بینم که هنگام مرگ سومین فرزندم (امام عسکری) در جستجوی امام خود همه جا را می گردند اما او را نمی یابند. عرض کردم: به چه دلیل؟ فرمود: زیرا امامشان غایب می شود، عرض کردم: چرا غایب می شود؟ فرمود: برای اینکه وقتی با شمشیر قیام نمود، بیعت کسی در گردنش نباشد.

3. ترس از گزند دشمنان: گفته شد با تولد مهدی موعود(عج) همه ستمگران و ظالمان به وحشت افتادند، و از آنجا که مرگ و انقراض حکومت ظالمانه و اعمال غیر انسانی خود را در دست پر توان امام (ع) می دانستند و می دانند، لذا جان امام مهدی (عج) تهدید می شود، لذا در روایات یکی دیگر از علل غیبت، حفظ جان حضرتش از تعرض و گزند دشمنان ذکر شده است، چنانچه زراره بن اعین از امام صادق (ع) روایت کند که فرمود: ای زراره! قائم ما ناچار از این است که غیبت کند. عرض کردم: برای چه؟ فرمود: از جان خود بیم و ترس دارد. پس حضرت با دست به شکم خود اشاره کرد. البته بدیهی است که این تماس با عدم اراده خداوند به ظهور آن حضرت توأم است، و گرنه او نیز مانند پدران بزرگوارش از کشته شدن در راه خدا ترسی ندارند. شیخ طوسی (ره) می نویسد: هیچ علتی مانع از ظهور آن حضرت نیست، جز اینکه می ترسد کشته شود. زیرا اگر جز این بود، جایز نبود که پنهان شود، بلکه ظاهر می گشت و هر گونه ناراحتی و آزاری را متحمل می شد. زیرا مقام رفیع امامان و همچنین انبیای عظام و بزرگواری آنها، به واسطه ناملایماتی بود که در راه دین خدا متحمّل می شدند.

نوشته شده توسط هادی ایرانی در سه شنبه دوازدهم شهریور 1387 ساعت 14:23 موضوع یا ابا صالح المهدی | لینک ثابت

به نام آنکه هر چه داریم از اوست

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا (ع)

قربون این همه لطف و کرمت

قربون جارو کشای حرمت

قربون صحن و سرای حرمت

آقا جان از روزی که با تو آشنا شدم

مورد مرحمت خدا شدم

گفته ای هر کی بیاد به دیدنم

من سه جا میام بهش سر میزنم

گفته ای هر کی بیاد به پابوسم

تو گرفتاری به دادش میرسم

منم امشب به زیارت اومدم

آقا جان هزار امید تو دل دارم

چشم من به گنبدت دوخته شده

پر و بالم از گناه سوخته شده

آقا جان مثل بدا ولم نکن

پشت در این همه معطلم نکن

دوست دارم صدات کنم تو هم منو صدا کنی

من به تو نگاه کنم تو هم منو نگاه کنی

قربون چشات برم از راه دوری اومدم

جای دوری نمیره اگه به من نگاه کنی

تو سرت خیلی شلوغه

زیر دستات زیادن

از خدا میخوام کمی به زیرپات نگاه کنی

دل من زندونیه تویی که تنها میتونی

قفسو باز کنی و پرنده رو رها کنی

به وفای کفترای حرمت

منم میخوام کفتری باشم که تنها تو منو هوا کنی

صد هزار دفعه هم شده

پای ضریح زار میزنم

تا یه بار دلت بسوزه دردمو دوا کنی

دوست دارم که از حالا تا صبح محشر همیشه

من رضا رضا بگم تو هم منو رضا کنی

حسرت زیارت جد تو مونده بر دلم

چی میشه یه بار منو راهی کربلا کنی

و صل الله علیک یا علی بن موسی الرضا (ع)

نوشته شده توسط هادی ایرانی در دوشنبه بیست و هشتم مرداد 1387 ساعت 17:45 موضوع | لینک ثابت